Home > Projecten > Landschappen > Regionale Landschappen

Landschappen - Regionale Landschappen

Op vlak van de regionale landschappen is er recent veel gebeurd. De afbakening van de meeste, huidige regionale landschappen komt sterk overeen met deze van de natuurparken, door KVNS in 1966 in kaart gebracht. Een derde van de oppervlakte van Vlaanderen is inmiddels een regionaal landschap en een vierde van de Vlamingen woont in zo'n streek met een typisch landschap, met een grote gaafheid, samenhang en cultuurhistorische waarde. Er zijn nu elf regionale landschappen erkend: Van west naar oost gaat het om "West-Vlaamse Heuvels", "Houtland", "Meetjesland", "Vlaamse Ardennen", "Zenne, Zuun en Zoniën", "Groene Corridor",  "Dijleland", "Noord-Hageland", "Lage Kempen", "Haspengouw" en "Kempen en Maasland". Vier regionale landschappen zijn opgericht en wachten op erkenning: "Ijzer en Polder", "Schelde-Durme", "Voorkempen" en "Mechelen".

Deze regionale landschappen vormen elk op zich een geografische entiteit van minstens 30.000 ha, met een typisch landschap, grote gaafheid, samenhang, cultuurhistorische waarde, hoge actuele natuurwaarde en grote mogelijkheden voor natuurontwikkeling, natuurgerichte recreatie en toerisme. De gemeenten, de provincies, de Vlaamse Gemeenschap en de lokale vrijwilligersverenigingen zijn er naast elkaar in een vzw vertegenwoordigd om in het kader van het Vlaamse natuurbeleid een aantal taken te vervullen. Zo staan zij in voor de bevordering en promotie van het streekeigen karakter, de natuurrecreatie, de natuureducatie, het recreatief medegebruik, het natuurbehoud en het behoud en beheer van kleine landschapselementen in hun regio. Om de maatschappelijke verankering te verzekeren gebeurt dit altijd in samenspraak met andere 'gebruikers' van de open ruimte. De Minaraad ziet toe op de werking en brengt jaarlijks verslag uit. Maar een blinde vlek op de kaart van de regionale landschappen is de hele provincie Antwerpen en een groot deel van Oost-Vlaanderen. Daarin past het gebied dat als het Natuurpark Scheldeland werd omschreven.  

Ondanks het feit dat we veertig jaar verder zijn, vormt de studie van KVNS nog steeds de basis voor de oprichting van nieuwe regionale landschappen. De afbakening ervan moet gelukkig niet meer binnen de provinciale grenzen vallen, zodat recent het regionaal landschap "Schelde-Durme"  de uitbreiding heeft gevraagd en aan beide kanten van de Schelde zal liggen, hetgeen landschappelijk voor de hand ligt: de Schelde is eerder een bindende dan een scheidende factor.

Literatuur: toespraak door voorzitter Rutger Steenmeijer:   Meer info

Huidige Activiteiten

Contact

Wilt u meer weten over KVNS? Bel, mail of fax ons.

Meer weten?

Meer weten over het werkterrein van KVNS? Bestel ons magazine.