Landschappen - Bedreigde landschappen - Wieze
Wieze is meer dan de (voormalige) bierfeesten, maar ook bezitter van schitterend erfgoed!
Wiezenaar Rik Vermeir trekt aan de noodbel. Het bouwkundig erfgoed in de Oost-Vlaamse gemeente Wieze gaat op de schop aan een onthutsend tempo!
Brouwerij Van Roy bekend voor zijn Wiezebier is reeds tegen de vlakte gegaan; klein religieus erfgoed als kapellen worden in hun voortbestaan bedreigd en vooral de nu nog prachtig intacte dorpskom van Wieze wordt bedreigd door leegstand en begerige ogen van projectontwikkelaars. Het niet-beschermde café Den Dikke Eik (net naast de prachtig kolos van een dikke eik) is de buur van een woning die nog dateert uit de Nederlandse Periode. Een uniek gebouwtje dat men bewust laat verkrotten om een verkaveling verder uit te breiden.
Help Rik in zijn strijd voor het behoud van dit waardevol historisch patrimonium in Wieze.
Voor een levendige blik op de verloedering van het erfgoed van Wieze, neem een kijk op de powerpointpresentatie van Rik Vemeir
http://www.slideshare.net/ArcheoNet/erfgoed-in-wieze-rik-vermeir
Woorden als etterende puisten. ‘Bouwpromotor’ en ‘projectontwikkelaar’. Niét open knijpen!! Ze heten meestal Frankie, of Kleine of Onnozelaar, zitten vergaderingen bij en schudden kruiperig handjes van overheden … nog zo’n woord om je welzijn op te breken. Het zijn keffertjes. Eén schop en ze liggen op de kachel. Ze kruipen, dolen als ratten op hùn bouwwerven en drijven de slaven voor zich uit: mannen in technopakken, boormachine en truweel in de aanslag. Het zijn zij die leven van de inhoud van een koelbox, dromen over Matroesjka’s en Thaise gevechtssporten en thuis toch nog slaag krijgen. En de auto, die raakt maar niet afbetaald.
Het Dorp is overspoeld door dit soort afgestudeerden. Ze rijden met 4x4, waarschijnlijk om de modderige meanders van de Dender aan te kunnen. Het Dorp als een soort Camel Trophy … Parijs – Dakar. De zelfingenomenheid evenredig met de cilinderinhoud. Je heet Frankie of niet …
Héél dapper allemaal, diép over nagedacht … applaus van de voorzitter van de beheerraad van de kuisvrouw haar vlooienbak … schrijf een cheque uit.
Men verkracht het Dorp tot een soort vuilbak, hier géén droomhuizen maar nachtmerries, zelfmoorden, dikke, vette kinderen die chips vreten, nog meer puisten … schrijnend.
Héél alleen, op de rand van deze afgrond, dit Wasteland, staat een oude woning te verkrotten … ze weert zich dapper maar wacht op de sloophamer. De Frankies, iets verder op meesmuilend, ontwikkelen niet; ze draaien zich in bochten over de samenstelling van beton en dikke zever.
In de naam van de mijnen, stop de Hunnen.
Wiezenaar Rik Vermeir, februari 2010
