De Steenovens - Historiek - Economische context
In de 18de eeuw is "de Steenoven" geëvolueerd naar een handelshuis met blekerij, herberg en boerderij.
De zogenaamde "kil", een aanlegplaats bij de Schelde, is hierbij van levensbelang en ligt aan de basis van de bloei van de site tijdens de 18de, 19de en de eerste helft van de 20ste eeuw. Samengevat vinden we dus volgende activiteiten terug op deze site :
- Tolhuis
- Veerdienst
- Steenbakkerij
- Handelshuis
- Herberg
- Boerderij
Waar de Steenoven vooral om bekend gebleven is, was de activiteit van het bleken van linnen. Ook hier verwijst het toponiem "De Bleek" nog steeds naar de locatie waar deze activiteit zich afspeelde.
Ook als herberg was de Steenoven niet onbekend. Het was natuurlijk logisch dat een handelshuis, waar duidelijk trafiek en handelsverkeer aanwezig was, ook de nodige voorzieningen diende te treffen voor mens en dier. In de lijsten van de lokale herbergen vinden we steevast de Steenoven terug.
De bewoners van de Steenoven waren dan ook geen onbekende figuren in de dorpsgemeenschap. Waar zij op het eerste zicht woonden in een van de uithoeken van de parochie, vinden we hen regelmatig terug op vooraanstaande posities in de schuttersgilde, de harmonie, als kerkmeester, armenmeester of als gemeenteraadslid.
Dat de lokale bevolking niet enkel voor het gerstenat aangewezen was op de Steenoven is duidelijk. Er waren trouwens verschillende herbergen in de onmiddellijke buurt. De aanwezigheid van de kil vormde echter een andere belangrijke reden. Regelmatig kwamen er schepen aanleggen die dienden geladen of gelost te worden. De dagloners van de Ouden Briel en uit de Kuitegemstraat kwamen dan in grote getale naar de Steenoven afgezakt om bv. kolen of andere handelswaar in het grote "pakkot" te dragen. Van daar uit werden de goederen dan verder met paard en kar uitgevoerd.
De laatste activiteit betreft de boerderij. Diverse eigendommen waren verbonden aan de Steenoven. Ook uit bevolkingslijsten blijkt dat op bepaalde ogenblikken heel wat meiden en knechten effectief woonden op de Steenoven. Tot het begin van de 20ste eeuw blijft de Steenoven van vader op zoon De Clerck overgaan en kent de hofstede haar grootste bloei. De kolenhandel, de herberg, de boerderij en de blekerij getuigen van een intensieve bedrijvigheid. Ook de uitgebreide lijsten van meiden, knechten en dagloners voor het laden en lossen van de schepen onderstrepen het belang van de site voor de lokale tewerkstelling.
