In de voorbije kerstperiode is Karel Cop van ons heengegaan.
Karel had een bijzondere betekenis voor Vrienden van de Vlaamse Veren.
Want onze werkgroep van KVNS is onder zijn impuls opgestart. Karel was er dan ook bij toen we rond de tafel zaten om VVVeren op te richten in het jaar 2000. Met hem verliezen we een stichtend lid.
De eerste 13 jaren van onze werking was hij bij alles actief betrokken en nam hij zelf intiatieven. Eén van zijn eerste werkpunten werd al spoedig verwezenlijkt: de verlegging van het veer ter hoogte van Niel over de Rupel naar Wintam naar de huidige locatie in Schelle bij het Tolhuis. Hoewel zelf inwoner van Niel zag Karel als geen ander dat het logischer was daar over te zetten na de aanleg van de zeesluis even verderop, waardoor het Noordelijk Eiland ontstaan was. De dag in 2002 waarop het veer in Schelle plechtig in gebruik genomen werd was voor Karel een hoogdag. Maar hij bleef bescheiden op de achergrond als toeschouwer van het gebeuren. Bijzonder was ook dat veerman Peter meteen ook een nieuwe veerboot in gebruik kon nemen en een vlottende steiger zodat ook de toegankelijkheid verzekerd werd. Dat was eveneens iets wat Karel nastreefde: komaf maken met de veerboten met een kuip, ze vervangen door veerboten met een vlak dek en die toegankelijk maken van op een vlottende steiger in plaats van een vaste. Als de veerboot toegankelijk is voor mensen met rolstoelen of kinderwagens dan is dat ook prima voor fietsers, zo herhaalde Karel steeds. Ook bij onze gesprekken met bevoegde ambtenaren.
Karel belegde werksessies rond toegankelijkheid van de veerdiensten voor minder mobiele mensen maar ook voor blinden en slechtzienden. Dit leverde een heus rapport op door de Werkgroep Antwerpen Toegankelijk. Het zou nog wel tot 2015 duren vooraleer de laatste vaste steiger uit dienst ging, maar het is gelukt.
Toen we in 2010 het 10-jarig jubileum van Vrienden van de Vlaamse Veren gevierd hebben op Steenovens te Sint-Amands was Karel glunderend in ons midden (zie foto).
In 2013 nam hij nog het initiatief om het bestuur van onze Nederlandse collega’s Vrienden van de Voetveren uit te nodigen op een werklunch met een bezoek aan onder andere het veer van Hemiksem – Kruibeke (zie foto).
Jammer genoeg ging zijn gezondheid geleidelijk aan achteruit. Begin 2014 ontvingen we een brief van hem waarin hij mededeelde dat hij zich noodgedwongen terugtrok als actief lid. In de loop van dat jaar hebben we hem thuis bij Gaby een gepaste hulde gebracht.
We bleven met Kerst en met zijn verjaardag kaarten zenden die vaak beantwoord werden. In 2022 ontvingen we van Karel een laatste handgeschreven kaartje met een aanmoediging om voort te doen met VVVeren. In 2025 kwam er nog een Kerstkaart die namens Gaby en Karel geschreven was maar helaas is zijn leven dan toch op tweede kerstdag uitgedoofd.
Volgens de wens van Karel had zijn uitvaartplechtigheid in besloten familiekring plaats.
We wensen Gaby en de hele familie sterkte toe in deze moeilijke dagen en we blijven ons de gedreven man herinneren die Karel was en die zoveel heeft betekend voor de veren in Vlaanderen.
Karel, je hebt nu de eeuwige veerboot genomen naar de overkant.
Walter – Coördinator Vrienden van de Vlaamse Veren
